BU SENEDE SENSİZİM

Umut içimde titreyen bir ,
Çiçek şimdi .
Ayaz kırmış dallarını
Soğuk süpürmüş yaprağını,
Tenini !
Mahrum bırakılmış içimde ,
Sevginin evlatları
Umut bir çığlık gibi
Çığ yürümüş üstüne
Dona kalmış bakışlar
Silinmiş içimde yeni umutlar
Çığlığım bir nefret şimdi
Sevgim hezimet
Ayaza çekmiş dallarım
Çığlığım nefessiz kalmış
Fidanlar dikilmiş yollarıma
Kurumuş solmuş fidanlar
Sensiz kalmışım bu yılda,
Sende bensiz.
Umut tarlaları kısır ,
Hasat kalkmaz namussuzdan
Bir acı daha bitiyor
Kısmet yeni acılara !
İki bin sekizin mektubu yarım kaldı
kıvranırım ha kıvranırım.
Sensiz bir kadeh daha bitti
Sevgine muhtaç sokaklarda ,
Sevgi dilenirim .
Sevgilim !

Sömürünün ve eşitsizliğin yeryüzünden silindiği;
insanın insan,
emeğin emek,
sevginin sevgi olarak yegane değer kılındığı;
onurun, direncin ve umudun yoldaşınız olduğu bir yıl olması dileğiyle...