Aşk olsun İnce Memed...!







Kemal BÜLBÜL


Güncellenme : 04.03.2015 00:13


Sadık Yare kavuşan kaçıncı doğa ve toprak aşığısın İnce Memed? Böyle mi yaşanır bir ömür? Destan mısın? Mestan mısın? Uğurlar olsun canların cananı!

Sen de gittin!... Erenler, Gaziler, Şehitler; Anadolu ve Kürdistan destanının yüreği nar olmuş kahramanları! İnce Memed geçiyor, peymançe olmak gerek edebiyat destanının azizine. Yüreğimizi yüreğine katıp destan eyleyen İnce Memed! Yüreğimizden bir parça daha koptu.

Sen; ölmeden ölen, yaşamı ibadet bilendin. İbadet eder gibi yaşadın, İbadet eder gibi yazdın. Yazdıkların, söylediklerin, inandıkların halklarımızın kutsal değerleriydi.

Senin; yüreğinde yılkı atları dörtnala koşardı! Beyninde Anadolu, Mezopotamya, Kürdistan, yaşardı yüreğin ve beynin seviştikçe, bizlere yazdın, ürettin, paylaştın!

Sen; Türkiye’nin Homeros’u... Destanların pirisin... Pir Sultan Abdal’ın yareni, Dadaloğlu’nun yoldaşı, Karacoğlan’ın sırdaşı, Köroğlu’nun gardaşı, Koçero’nun hevalisin nur içinde yat!...

Toprağını Anavarza Güneşi ısıtsın. Üstüne bulutsuz Çukurova gecelerinin yıldızları yağsın Toroslar’dan özgürlük çığlığı haykıran İnce Memed...! Karıncanın içtiği suda, kuşun kanat çırpınışında, bir yaprağın yeşilimsi renginde, belki bir çalının yaprak açışında, belki bir gül ağacının goncasında, belki şırıldayarak akan incecik bir derenin billur suyunda, belki barışa ve özgürlüğe hasret bir ananın umudunda, belki yüzü güneş kavruğu gözyaşlarına boğulmuş yetim bir çocuğun umutlarında yaşayacaksın!...

Ama yaşayacaksın... Türkiye halkları unutmayacak seni! Uğurlar olsun İnce Memed...

Seni nasıl tanımlamalı? Harf... Hece... Kelime... Cümle... Şiir... Öykü... Roman... Destan... Efsane... Edebiyat... İsyan... Özgürlük... Eşitlik... Adalet... Merhamet... Direniş... Asi bir köylü... Emekçi bir kadın... Dağ... Tüfek... Eşkıya... Müsademe... Kelepçe... Mahpus...

Ufuk... Güneş... Sarı sıcak... Pamuk kozası... Çapa... Irgat... Tarla... Ekin.. Başak... Harman...

Hilal... Mehtap... Alaca karanlıkta bir eşkıya silueti...

Orman... Ağaç... Fidan... Bir yaprağın dalından düşüşü... Hazan... Gazel...

Billur bir pınar... Ulu bir çınar... Şırıldayan dere... Çağlayan ırmak...

Bulut... Yağmur... Su... Deniz... Umman...

Yel... Rüzgar... Fırtına... Tipi... Kar... Boran...

Ada... Tekne... Balık...

Yol... Tozuyan bir patika...

Doğa... Çiçek... Çayır çimen...

Yayla... Yılkı atı...

Yaprak... Toprak... Börtü böcek... Kelebek... Yusufçuk...

Halk... Yoksulluk... Emek... Emekçi... Ekmek... Aş... İş...

Sevgi... Saygı... Aşk..!


Romanların Türkiye insanının acılarını, umutlarını, özlemlerini, Türkiye insanının kendi dilince, duygusunca anlatan, yalın, berrak ama bir o kadar da çekici ve mest eden tarzınla yüzyıllara miras kalacak!

“Türkiye’den Nobel Edebiyat Ödülüne Aday Gösterilen ilk Yazar” olarak anılsan da sen halkların ödülünü, gönlünü, sevgisini alan bir bilgeydin.


De gidi İnce Memed! Toroslardan bir haykır da damarına, toprağına, dalına, yaprağına baharın ılık suyu yürüyen Çukurova sarsılsın hele! De gidi İnce Memed! Eşkıya dünyaya hükümdar olmaz de de gez, göz, arpacıktan bir bakış yolla kör karanlık saltanata!

Edep üryan kaldı, namus çıplaktır! Haya mevta oldu, ahlak haraptır!

Kim bizi bize düşman eyledi sen bilirsin İnce Memed? Dilimizi boynumuza ilmik eden kimdi? Kimdi kutsal değerlerimize kibrit çakan? Kimdi gözyaşı tanemizi tespih eyleyip takva için zikir çeken? Kimdi umudumuzun ufkunda şavkıyan sarı sıcak güneşi balçıkla sıvamaya kalkan? Kimdi özgürlük çığlığımızı havada kurşunlayan? Kimdi merhameti kör bıçakla kesip, adaleti ensesinden bir kurşunla katleden? Ak güvercini taşıdığı zeytin dalından suçlayıp barışı suç sayan? Sen bilirsin kurban, bilgenin sohbeti hakkın kerameti gibidir. Öyle ya! Vanlı bir Kürt Türkiye’nin dili, gözü, kulağı, eli, ayağı, duygusu, destanı oldu!

Biz razıyız... Rıza şehrinin erenleri de razı olsun! Toprağına nur yağsın, Işıklar içinde yatasın. Devrin daim olsun! Seni okumak, Seni anlamak, Seni anmak, Seni yaşamak bitimsiz bir duygudur! Yazar, şair, edebiyatçı dostların, Türkiye ve dünya mazlum halklarının başı sağ olsun... Oxur bê ji te ra Pisporê Hêja...!